ساخت پلیمری با مقاومت بالا در برابر ضربه توسط محققان ایرانی

0

به گزارش گروه علمی ایرنا از ستاد ویژه توسعه فناوری نانو، مجید مهرابی مزیدی از محققان این طرح گفت: پلی پروپیلن یکی از پرکاربردترین مواد پلیمری است که به طور وسیع در زمینه های مختلف مهندسی و غیرمهندسی مورد استفاده قرار می گیرد، با این حال، این ماده دارای ضعف هایی است که گستره کاربردی آن را محدود می کند.
وی اظهار کرد: شکنندگی تحت بارهای ضربه ای مهمترین ضعف پلی پروپیلن است؛ این ماده تحت بارهای ضربه در دمای محیط و در دماهای پایین تر از دمای محیط به صورت کاملا ترد می شکند، بنابراین هدف اصلی از انجام این طرح تحقیقاتی اصلاح و بهبود خواص مکانیکی پلی پروپیلن است.
مهرابی مزیدی در مورد نحوه دستیابی به این هدف گفت: در این طرح از یک فاز لاستیکی به همراه نانوذرات کربنات کلسیم، برای بهبود همزمان مقاومت در برابر ضربه و سفتی ماتریس پلی پروپیلن استفاده شده است.
وی افزود: نتایج حاصل از مطالعات اولیه نشان داده است که با اعمال شرایط فرآیندی مناسب در تهیه محصول و با افزودن نانوذرات کربنات کلسیم نه تنها می توان میزان مقاومت در برابر ضربه پلی پروپیلن را افزایش داد، بلکه می توان از کاهش دیگر خواص مطلوب ماده حاصل نیز جلوگیری کرد.
این محقق ادامه داد: استفاده همزمان از فازلاستیکی و فاز پرکننده نانومتری کربنات کلسیم میزان مقاومت در برابر ضربه پی پروپیلن را نزدیک به پنج برابر بیشتر از نمونه پلی پروپیلن خالص افزایش داده است، این بهبود مقاومت در برابر شکست می تواند محدودیت های موجود برای کاربرد پلی پروپیلن را تا حدودی برطرف کند و در نتیجه دامنه کاربرد آن را افزایش دهد.
وی گفت: بنابراین در صورت دستیابی به تولید انبوه از این ماده اصلاح شده می توان در صنایع مختلف از جمله صنایع خودروسازی، پزشکی، الکترونیکی، ابزار آلات و لوازم خانگی و قطعات الکتریکی بهره برد.
مهرابی مزیدی افزود: اکنون به طور وسیعی از پلیمرهای لاستیکی بر پایه اتیلن-پروپیلن برای افزایش مقاومت در برابر شکست پلی پروپیلن استفاده می شود؛ این مواد در داخل کشور تولید نمی شوند و عمدتا وارداتی هستند، در حالی که دانش تولید پلیمر لاستیکی آکریلونیتریل-بوتاداین-استایرن در کشور موجود است و اکنون چندین شرکت پتروشیمی آن را تولید می کنند، با این حال برای دستیابی به خواص مناسب، استفاده از این فاز لاستیکی نیازمند بکارگیری یک عامل سازگارکننده است بنابراین امکان تجاری سازی این طرح دور از انتظار نیست.

پاسخ دهید